vrijdag 11 februari 2011

Schoenen


Ik vroeg me af wat de betekenis is van de schoenen laten zien bij de opstanden in Egypte. Na wat gezoek is dit het antwoord;
Iemand schoenen zie je normaal gesproken nooit echt van dichtbij. De enige manier om ECHT van dichtbij iemand schoenen waar te nemen, is wanneer je voor hem knielt of, nog extremer, plat op de grond ligt. Wij kunnen ons dat in onze tegenwoordig nagenoeg standenloze maatschappij niet meer echt voorstellen, maar iemand die huizenhoog boven jouw verheven is (qua stand) , daar zie je in de regel alleen de schoenen van omdat je hem zelfs niet in de ogen mag kijken. Wanneer je voor hem knielt (nog onderdaniger) of plat voor hem op de grond gaat liggen (volledige overgave) is dat zelfs het enige wat je ziet.
Iemand voluit je schoenen tonen betekent dus in feite dat je mijlenver boven hem verheven bent. Dat je zo veel hoger op de ladder staat, dat hij alleen je schoenen of - erger nog - alleen de zólen van je schoenen zou mogen zien, zoals alleen een stuk ongedierte waar je op trapt zou kunnen. En dat wordt in met name de Arabische cultuur behoorlijk als beledigend gezien. Je vertelt iemand tenslotte dat hij het laagste is van het laagste.
Wij hebben daar niet echt een equivalent voor dat zo duidelijk is en breed begrepen wordt, maar misschien kun je het nog het beste vergelijken met een grote menigte die een ongewenst persoon uitjouwt door massaal de broek naar beneden te trekken en het achterwerk te laten zien. Dat wordt in de regel ook niet erg op prijs gesteld en wil zoveel zeggen als ‘je kan me de kont kussen’; ook niet echt een compliment.

dinsdag 8 februari 2011

Trainen op de baan

Baantraining;3x400, 3x600, 3x200, dat staat er vanavond op het trainingsrooster. Ik voel al een lichte afkeer maar heb een escape ; de midwintermarathonlopers!
En ja hoor, het is gelukt; een lekkere hersteltraining van 10,8km, prima.

De baan is het niet voor mij, hoe leuk het 'spelletje' ook wordt gebracht, het blijft gewoon rondjes lopen op de baan, ik zie de lol er niet van in.

vrijdag 4 februari 2011

Doen we ff!



Ik kan soms met verbazing naar mezelf kijken; nu loop ik weer als een tierelier na maanden geen zin te hebben, donker, sneeuw, wijn als excuses te gebruiken om niet te gaan trainen. En deze training; de Emmapyramide is best zwaar, doe ik eventjes.. veel klimmetjes en als ik Peter zijn onderzoek geloof zit er geen klim in, alleen een dal waardoor je moet klimmen, ofzoiets http://1uur45.blogspot.com/2011/02/hevelop-hobbelen.html
Aan het eind van de heen weg, bij het wildrooster ('waar moeten we stoppen?'Bij het wildrooster!' Welk wildrooster?' 'Daar waar je nu bent' 'o..deze')Gaat Gordon (onee,niet trainer Gordon) vrolijk de rest van de training uitleggen, voor de snelle en voor de iets minder snellere zit er een variabele in, dat is fijn. Ineens komt er een politie-auto uit het donker aangereden, gelijk een discussie, mogen we wel of niet hier lopen..gelukkig rijdt de politieauto verder richting Posbank. Wat daar voor boeven en bandieten zijn,geen idee.
Voor onze knutselaars een bouwtekening.

dinsdag 1 februari 2011

Televisie kijken

Dochter schikt zich een hoedje als ik even voor half 8 weer thuis ben, ze loopt net met een bordje eten de keuken uit en gaat maar weer terug naar de keuken. "Wil je wat eten?" Een bordje risotto met een glaasje wijn staat er op het menu. Dochter nestelt zich op de bank, man ernaast. Dus zo doen ze het samen als ik er niet ben. Lekker DWDD kijken, eten.. Leuk om te weten dat ze het erg gezellig hebben met z'n twee zo zonder mij die dan in het donker hardloopt. Weet ik dat ook weer.

Geen training

Ik en mijn Iphone

Mijn Iphone doet het niet meer..langzaam gaat het lampje uit en dood is tie. Ik zit in de auto en weet toch zeer zeker dat deze fototoestel/km-vastlegger/twitteraar op onvaste plekken/spelletjes voor achterbank /Linda /krant /Nu.nl /vogelverkenner /liedjesopslag /receptenboek /regenweter /agenda /rekenmachine /uitzendinggemist vannacht aan het stroom zat. Wat is dit toch? Ligt het aan het kabeltje in de auto? Gister bij mijn broertje liedjes op gedownload, wat dat het wat mijn Iphone liever niet wilde?
Ik weet het niet, wel weet ik dat heel veel ga missen met dit ding, mijn agenda bijvoorbeeld, welke afspraken staan erin? Ik zou nog bericht krijgen voor een training, nu weet ik niets. Wat erg. Wat erg te weten dat ik afhankelijk van dit ding ben. Wat erg.
Maandag gelijk naar de Apple-winkel, "meneer, hij wil niks meer", ik lijk wel bij een huwelijksbemiddelaar te zitten, man wil niks leuks meer met me doen en ik weet niet meer hoe ik ermee om moet gaan..Geruststellend zegt de meneer van Apple "volgens mij is de accu leeg", "nee, kan niet" zeg ik nog (zo stom ben ik toch niet??). "let maar op" zegt de schat van Appel en legt mijn Iphone aan het stroom.
Het duurt en duurt, minuten lijken wel uren, 'het wordt echt niets' denk ik radeloos. Blijf een beetje drentelen in de winkel en kijk cool bij het proberen van een Ipad (mijn volgende kadootje aan mezelf) en denk alleen maar 'hoe moet mijn leven zonder?'. De Schat zegt; "ga maar even winkelen en kom over 15 minuten terug, echt het heeft even tijd nodig". Ik ga weg, en heb eigenlijk helemaal geen zin in winkelen, ik wil dat mijn Iphone het doet!
Na precies 15 minuten sta ik weer in het Appelziekenhuis, de Schat met mooie bruine ogen lacht mij toe en zegt "hij doet het!". Ik geloof het niet ,ik kijk en ja, mijn Iphone is tot leven gekomen, smsjes stromen binnen..Ik en mijn Iphone, het is een waar liefdesverhaal.