Baantraining

Vandaag een baantraining, ik voelde een kleine afkeer. Nancy, onze trainster van deze avond, heeft het helemaal goed gemaakt; inlopen, opdrukken in het gras, touwtje springen, over stokken springen, het was een leuke warming-up.
Maar dan de training; 400 meter - 800 meter - 1000 meter, in het tempo van 23 minuten op de 5 km. Dat is best te doen, alleen de rondjes op de baan lopen, ik heb me al eerder over baantrainingen uitgesproken, laat ik het maar nu niet weer doen. Het uiteindelijke resultaat was wat pijntjes in de scheenbenen maar wel met lekker gevoel de training gelopen. Baantraining; het valt best mee.

Naar overleden

Ik schrok van het bericht. Gister in het harnas gestorven. Tijdens een afdaling in Tibet. Heeft het leven geleefd in de bergen. Mooi.

Superzaterdag

Zaterdagmorgen, sinds tijden weer goed gelopen. Mooi weer, leuke groep, afspraak 2 uur met een gemiddelde van 10 km per uur. Grace had een nieuw horloge om en hield dit prima bij. De 'omgekeerde' derde kerstdagloop hebben we gedaan. Eerst via Roosendael, door de bossen in de schaduw, via de brandtoren richting Apeldoornseweg, dan richting Schaarsbergen en na het wildrooster linksaf langs de A50 terug naar Ciko. Om 11 uur waren we terug, prima zo.De Luchtmobiele Brigade had vandaag zijn 'Falcon Walk' over de heide. Veel wandelaars zijn aan het trainen voor de 4-daagse in Nijmegen, heb ik in het verleden ook een paar keer gelopen (zelfs 4 keer 50 km met mijn vader). Leuke herinnering aan maar het hardlopen is nu meer mijn 'ding'.

Bardienst

Eén keer in de zoveel weken heb ik bardienst, al tijden met Herma, altijd gezellig. Maar door onverklaarbare 'dingen'(die ik niet weet) zijn er steeds minder mensen bereidt om als vrijwilliger achter de bar te gaan staan. Met als resultaat; ik sta in mijn uppie. Niet dat ik nou gelijk een schouder nodig heb om op uittehuilen, maar leuk is anders. Vooral het afsluiten van de deuren is een gedoe (na overigens een leuke baravond gehad te hebben) veel sleutels aan een bos, terwijl ik er maar 3 nodig heb. In het donker prutsen voor de juiste sleutel, het hek dat niet meewerkt, en dat als vrouw alleen...Gelukkig is J. bij mij gebleven, de rest was allang weg, mensen aan de bar en de 'mannen van de ronde tafel' waar ik toch friet en bitterballen voor sta te bakken.
Niet netjes en als Ciko zo met zijn vrijwilligers om blijft gaan ben ik bang dat er nog meer gaan afhaken; waaronder ik.

Annie

Hoeveel mensen hebben in hun jonge leven een verhaaltje van Annie aangehoord door hun vader of moeder voor 'het slapen gaan'? Vandaag zou ze honderd zijn geworden, dat is ze niet geworden. Ik denk over honderd jaar dat er nog altijd kinderen worden voorgelezen uit een van haar vele boeken. Gaaf als je je zo onsterfbaar kan maken.

Google brengt vandaag op hun manier een ode aan Annie.

Beheersen

Beheersen, raar woord. Gisteravond was het tijd voor een 'beheersingstraining'. Ik wist even niet meer wat het was, maar het is niets anders dan steeds hetzelfde stuk lopen binnen precies dezelfe tijd. Best moeilijk nog ,lijkt mij, als je goed getraind ben. Ik ben langzaam aan het verbeteren en deze 'beheersingstraining' beviel mij wel. De eerste 'set' was 6 keer 2 minuten; starten bij een streep in het zand en dan maar 2 minuten hardlopen, daar aangekomen een markering van een stuk hout/boom/streep op de grond en dan weer terug en dan proberen precies op de zandstreep uittekomen. Het was te doen, Tonny riep de eerste keer nog 'Ursula, we komen precies uit!' en ik riep terug 'we lijken wel ambtenaren!' (begrijp mij niet verkeerd, ik bedoel ambtenaren die niets extra's doen, alleen die zitten niet binnen Ciko, wel daarbuiten). Daarna de tweede 'set'; 4 keer 3 minuten, goed te doen, warmgedraaid en daardoor soepele spieren, ik loop als een tierelier.
Morgenochtend de zaterdagmorgen training; ik heb even gepolst, wordt een leuke groep en mooi weer, ik heb er zin in!

Een afspraakje

En daar sta ik dan weer op de zaterdagmorgen op de parkeerplaats van Ciko. Na drie weken niet op zaterdag gelopen te hebben is het altijd weer spannend hoe de groep is en waar ik sta. Gelukkig heb ik afgelopen dinsdag een afspraakje gemaakt met een aantal medestanders te weten Grace en Saïd, helaas Saïd laat via Gerrie weten dat hij niet meetraint. Eén voordeel gaat het te hard dan kunnen we (Grace en ik ) altijd nog wat afzakken. Gelijk bij het inlopen gaat het hard Weledelgeleerde en koploopster Moniek gaat zo'n 12km per uur. Maar ik laat mij niet (meteen) uit het veld slaan, ik loop dapper mee. Via een leuke, andere route lopen we de Posbank op.
Mul zand en een paardepad is zwaar vooral als we naar boven lopen. Grace en ik lopen dan al achteraan en kunnen de groep niet makkelijk meer bijhouden.
Bovenaan de weg (bij de Posbank) gekomen worden we opgewacht met het verzoekende voorstel dat als we de weg links nemen het korter is 'en dan gaan wij wat sneller en nemen we een lusje extra'. Goed de toon is gezet en samen lopen via de weg en ruiterpaden weer terug naar Ciko. We hebben dan 2 uur op de gewone klok van Grace staan, dus ergens tussen de 16 en 18km hebben we wel gelopen. Prima voor wat onze plannen zijn in november, ik ben er nog niet helemaal over uit, als ik zeker weet dat dit plan werkelijkheid wordt dan laat ik dat (uiteraard) weten..